Niet-ingezetenen die eigendommen bezitten in de Costa del Sol moeten voldoen aan diverse wettelijke vereisten. De belangrijkste is het jaarlijks aangeven van de inkomstenbelasting voor niet-ingezetenen (IRNR) via Formulier 210, zowel voor verhuurde als niet-verhuurde panden, gebaseerd op werkelijk of fictief inkomen. Ze zijn ook onderworpen aan de jaarlijkse gemeentelijke onroerendgoedbelasting (IBI). Vermogensbelasting is van toepassing als Spaanse activa specifieke drempels overschrijden, die regionaal variëren. Bovendien, bij verkoop van het pand, zijn kopers wettelijk verplicht om 3% van de verkoopprijs in te houden als voorschot op de vermogenswinstbelasting van de verkoper. Het inschakelen van een lokale belastingadviseur is cruciaal voor het navigeren door deze complexiteiten en om volledige naleving te waarborgen.
Niet-ingezeten eigenaren van onroerend goed in de Costa del Sol zijn wettelijk verplicht om jaarlijks hun inkomstenbelasting voor niet-ingezetenen (Impuesto sobre la Renta de No Residentes - IRNR) aan te geven, ongeacht of het onroerend goed wordt verhuurd of voor persoonlijk gebruik wordt aangehouden. Als het onroerend goed wordt verhuurd, is de netto huurinkomsten onderworpen aan een vast belastingtarief. Voor niet-verhuurde eigendommen wordt een fictief inkomen, gebaseerd op de kadastrale waarde, belast. Deze aangifte wordt doorgaans gedaan met Formulier 210. Bovendien zijn niet-ingezetenen verantwoordelijk voor het betalen van lokale onroerendgoedbelasting, bekend als IBI (Impuesto sobre Bienes Inmuebles), wat een jaarlijkse gemeentelijke belasting is gebaseerd op de kadastrale waarde van het onroerend goed.
Een andere cruciale wettelijke vereiste is het indienen van aangiften voor de vermogensbelasting (Impuesto sobre el Patrimonio), hoewel dit alleen van toepassing is als het netto vermogen van de niet-ingezetene in Spanje bepaalde drempels overschrijdt, die per autonome gemeenschap kunnen variëren. Niet-ingezetenen moeten zich ook bewust zijn van de 3%-inhoudingsregel voor verkopers: wanneer een niet-ingezetene een onroerend goed in Spanje verkoopt, is de koper wettelijk verplicht om 3% van de koopprijs in te houden en dit rechtstreeks aan de Spaanse belastingautoriteiten te betalen namens de verkoper. Dit dient als een vooruitbetaling op de vermogenswinstbelastingverplichtingen van de verkoper. Het inschakelen van een lokale belastingadviseur of 'gestor' wordt sterk aanbevolen om naleving van al deze wettelijke vereisten te waarborgen, aangezien het Spaanse belastingstelsel complex kan zijn en boetes voor niet-naleving aanzienlijk kunnen zijn. De juiste registratie van het pand in het Kadaster (Registro de la Propiedad) is ook een fundamentele juridische stap na aankoop, om eigendomsrechten en openbare registratie te waarborgen.
